|
EΘΙΜΑ ΠΑΣΧΑ
ΤΑ
ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΛΑΖΑΡΟΣ)
Ένα έθιμο που
σφραγίζει με την ύπαρξή του την μικρή μας κοινωνία
τις Άγιες μέρες του Πάσχα, είναι το μοιρολόι των
παθών του Χριστού, (αφού δεν απαντάται σε κανένα από
τα γειτονικά χωριά).
Το στολισμένο
με μαγιάτικα λουλούδια καλάθι γεμάτο αβγά, ο
δραματικός τόνος στο μοιρολόι, τα κεράσματα στα
σπίτια των χωριανών, το σμίξιμο με τους
ξενιτεμένους συγχωριανούς μας, είναι αναμνήσεις
έντονα χαραγμένες στο μυαλό μας.
Τις πρώτες
πρωινές ώρες της Μεγάλης Παρασκευής παρέες παιδιών,
αλλά και μεγαλύτεροι, (οι Λαζάροι όπως τους λέμε
στο χωριό), περιδιαβαίνουν το χωριό για να πούνε το
«ΛΑΖΑΡΟ». Αξιοσημείωτο είναι ότι το
έθιμο αυτό δεν έχει σταματήσει και ότι τα τελευταία
χρόνια, τα χρήματα που μαζεύονται, διατίθενται για
την κάλυψη τοπικών αναγκών.
Σήμερον μαύρος
ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα,
σήμερον όλοι
θλίβονται και τα βουνά λυπούνται,
σήμερον έβαλαν
βουλή, οι άνομοι Εβραίοι,
οι άνομοι
παράνομοι και τρις καταραμένοι,
για να
συλλάβουν το Χριστό, των πάντων βασιλέα.
Κι ο κύριος
ηθέλησε να μπει σε περιβόλι,
να λάβει
δείπνο μυστικό για να τον λάβουν όλοι.
Κι η κυρά η Παναγιά
καθόταν μοναχή της,
τας προσευχά
της έκανε για το μονογενή της.
Φωνή της ήρθε
εξ ουρανού απ΄ Αρχαγγέλου στόμα:
- Σώνουν κυρά
μου οι προσευχές, σώνουν και οι μετάνοιες,
και τον υιό
σου πιάσανε και στον χαλκιά τον πάνε,
και στου
Πιλάτου τας αυλάς εκεί τον τυραγνάνε.
Και τον χαλκιά
διατάξανε, τρία καρφιά να φτιάξει,
-Χαλκιά –
χαλκιά φτιάξε καρφιά, φτιάξε τρία περόνια.
Κι αυτός ο
τρισκατάρατος βαρεί και φτιάχνει πέντε.
-Τώρα χαλκιά
που τα φτιαξες πρέπει να μας διατάξεις.
-Τώρα που με
ρωτήσατε και εγώ θα σας διατάξω.
Δυο βάλτε τα
στα χέρια του και τ’ άλλα δυο στα πόδια,
το πέμπτο το
φαρμακερό βάλτε το στην καρδιά του,
να τρέξει αίμα
και νερό να λιγωθεί η καρδιά του.
Κι η Παναγιά
σαν τ’ άκουσε λιποθυμιά της πέφτει,
σταμνί νερό
της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο
και τρία
νεροδόσταμνα, για να της έρθει ο νους της.
Και σαν της
ήρθε ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της,
ζητεί μαχαίρι
να σφαγεί, φωτιά να πάει να πέσει,
ζητεί γκρεμό
να γκρεμιστεί, για τον μονογενή της.
Χριστός αντιλογίσθηκε όπου ήταν σταυρωμένος.
-Μάνα μου μη
γκρεμίζεσαι, γκρεμιόνται οι μάνες όλες
μάνα μου μη
σφαγιάζεσαι, σφάζονται οι μάνες όλες.
Λάβε, κυρά μου
υπομονή, λάβε, κυρά μου ανέστη,
|
-Το πώς να
λάβω υπομονή, το πώς να λάβω ανέστη,
Όπου έχω υιό
μονογενή και εκείνον σταυρωμένον.
Η Μάρθα, η
Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα,
και του
Ιακώβου η αδερφή οι τέσσερις αντάμα,
πήραν το δρόμο
το στρατί - στρατί το μονοπάτι,
και το στρατί
τους έβγαλε μες του ληστή την πόρτα.
-Άνοιξε πόρτα
του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.
Κι η πόρτα από
το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Κοιτά δεξιά
κοιτά ζερβά, κανένα δεν γνωρίζει,
κοιτά και
δεξιότερα, γνωρίζει, τον Αϊ Γιάννη,
Αϊ Γιάννη
πρόδρομε και βαπτιστή του υιού μου,
μην είδες τον
υιόκα μου τον μεν διδάσκαλό σου;
-Δεν έχω στόμα
να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω,
δεν έχω
χεροπάλαμο για να σου τόνε δείξω.
-Έχεις και
στόμα να μου πεις , γλώσσα να μου μιλήσεις,
έχεις και
χεροπάλαμο για να μου τόνε δείξεις.
-Βλέπεις
εκείνον το γυμνό, τον παραπονεμένο,
οπού φορεί
στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι,
οπού φορεί
πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο;
Αυτός είναι ο
γιόκα σου, και με διδάσκαλός μου!
Κι η Παναγιά
πλησίασε γλυκά τον ερωτάει.
-Δεν μου μιλάς
παιδάκι μου, δεν μου μιλάς παιδί μου;
-Τι να σου πω
μανούλα μου, που αδιάφορο δεν έχω.
Μόνο το Μέγα
Σάββατο κοντά στο μεσονύχτι,
όταν λαλήσει ο
πετεινός, σημάνουν οι καμπάνες,
σημαίνει η γης,
σημαίνει θεός, σημαίνουν τα ουράνια,
σημαίνει και η
Άγια Σοφιά με τις χρυσές καμπάνες,
τότε και σύ
μανούλα μου, θα χεις χαρές μεγάλες.
Όποιος τ’
ακούει χαίρεται, κι όποιος το λέει αγιάζει,
κι όποιος το
καλό τίμησε, παράδεισο θα λάβει,
παράδεισο και
λίβανο από τον Άγιο τάφο. |
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΩΝ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Έθιμα Χριστουγέννων
Την ημέρα των Χριστουγέννων, μερικές
γριούλες κρίνουν σωστό, να προσκομίσουν στο
θείο βρέφος για τη γέννησή του, τα
απαραίτητα δώρα. Από την προηγούμενη μέρα,
ετοιμάζουν λίγες περιποιημένες μερίδες
τηγανίτες. Έτσι λοιπόν την ημέρα των
Χριστουγέννων, παίρνουν μαζί τους στην
εκκλησία και τα δώρα αυτά, τα οποία τα
αφήνουν δεξιά ή αριστερά από την ωραία πύλη,
τα ευλογεί ο παπάς και στο τέλος τα
μοιράζονται όλοι οι εκκλησιαζόμενοι.
Το πάντρεμα της φωτιάς
Το πάντρεμα της φωτιάς γίνεται την παραμονή
των Χριστουγέννων, κατά τις ώρες του
ηλιοβασιλέμματος στο τζάκι του σπιτιού. Κάθε
είδος ξύλου που φυτρώνει στο χωριό, θα λάβει
μέρος στο πάντρεμα της φωτιάς. Την πρώτη
θέση μέσα στο πανηγύρι του παντρέματος της
φωτιάς, κατέχει το πουρνάρι, ο κέδρος κ.α.
Τη στάχτη της φωτιάς αυτής, κρατάνε οι
γυναίκες μέχρι την ημέρα των φώτων, οπότε
με αυτή φροντίζουν τα δέντρα του σπιτιού.
Αξιοπαρατήρητο είναι το πάντρεμα της φωτιάς
από μέρους των τσοπάνηδων. Οι τσοπάνηδες
βέβαιοι, ότι κατά την ώρα του παντρέματος
της φωτιάς, θα λείπουν από το σπίτι,
σκέφθηκαν να γιορτάσουν το πανηγύρι αυτό
όλοι μαζί στην ύπαιθρο. Από την προηγούμενη
μέρα λοιπόν, κατέρχονται σε κοινή συμφωνία
για τον καθορισμό της τοποθεσίας, όπου θα
γίνει το πάντρεμα της φωτιάς. Έτσι λοιπόν
την κατάλληλη ώρα ανάβουν θεόρατες φωτιές,
αφού όλοι μαζί φρόντισαν να λάβει μέρος στο
πάντρεμα της φωτιάς κάθε λογής ξύλο της
περιοχής. Σε λίγο θα αρχίσουν τα πηδήματα
πάνω από τη φωτιά, για να μπορέσουν έτσι και
οι υγιείς να διατηρήσουν την υγεία τους αμείωτη
όλο το χρόνο και οι ασθενείς να μπορέσουν
έτσι με το πήδημα αυτής της φωτιάς, να
αναλάβουν την χαμένη τους υγεία. Τόση δε
προσοχή δίνεται στο σημείο αυτό, ώστε πολλοί
άνθρωποι, αφήνουν το πάντρεμα της φωτιάς
στο σπίτι και καταφεύγουν στην ύπαιθρο, για
να πηδήσουν την παντρεμένη φωτιά και να
αναλάβουν με τον τρόπο αυτό την υγεία.
Έθιμα πρωτοχρονιάς –
Δοξασίες
Είναι καθήκον για κάθε άνθρωπο να ξυπνήσει
πολύ πρωί την ημέρα της πρωτοχρονιάς . Η
ανατολή του ηλίου δεν πρέπει να βρει κανένα
να κοιμάται, διότι αλίμονό του, όλο το χρόνο
ο ύπνος θα τον ακολουθεί σε κάθε του βήμα,
νύχτα και ημέρα και θα τον παρεμποδίζει από
κάθε εργασία.
Μεγάλη επίσης σημασία έχει ο άνθρωπος τον
οποίο θα αντικρίσει κανείς πρώτο, στην αρχή
του νέου χρόνου. Από αυτό ίσως θα εξαρτηθεί,
αν η χρονιά θα πάει καλά ή όχι. Για αυτό
ακριβώς το λόγο, καθένας φροντίζει, ώστε να
δει πρώτο ένα μικρό παιδί, γιατί τα παιδιά,
θεωρούνται από όλους περισσότερο ευοίωνα.
Τόση μεγάλη σημασία έχει δοθεί στο σημείο
αυτό, ώστε πολλοί ενθυμούνται, εκείνο που
την περασμένη πρωτοχρονιά είδαν πρώτο και
εάν μεν η χρονιά πήγε καλά, τότε ακολουθούν
κάθε τρόπο, να τον ξαναδούν πάλι την ημέρα
αυτή της πρωτοχρονιάς.
Την ημέρα της πρωτοχρονιάς ο κτηνοτρόφος
καθαρός και περιποιημένος πηγαίνει στη στάνη
του κρατώντας στο χέρι του ένα
Άι-Βασιλιάτικο κουλούρι, είναι η πρώτη φορά
που του δίνεται η ευκαιρία μέσα στο χρόνο,
για να μαντέψει την τύχη του ποιμνίου του.
Στο καλύτερο ζώο από το κοπάδι του, που έχει
κρεμάσει και το κουδούνι, περιορίζει τις
μαγικές ενέργειες, από τις οποίες θα βγάλει
πολλά συμπεράσματα. Βάζει λοιπόν στο κεφάλι
του ζώου το κουλούρι και το αφήνει να πέσει
κάτω,(αυτό επαναλαμβάνεται τρεις φορές).
Ανάλογα με τη θέση που θα πάρει το κουλούρι
πέφτοντας στη γη, θα βγάλει και τα
συμπεράσματά του. Εάν το κουλούρι πέφτοντας
από το κεφάλι του ζώου, σταθεί περισσότερες
φορές ανάποδα, τότε το κοπάδι πηγαίνει καλά,
εάν το κουλούρι πέφτοντας σταθεί
περισσότερες φορές όρθιο τότε το κοπάδι
πηγαίνει πάρα πολύ καλά, οπότε ο τσοπάνος
μοιράζει το κουλούρι όσο το δυνατόν σε
περισσότερα ζώα ώστε να πραγματοποιηθεί η
πρόβλεψή του.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης η ενέργεια του
γεωργού. Αφού λάβει λίγη ποσότητα από τους
καλύτερους σπόρους του, τους ρίχνει σε
χωράφι το οποίο δεν έχει σπείρει, για να μην
μείνει η γη παραπονούμενη και εναντιώνεται
στην καλή παραγωγή..
Έθιμα από την ημέρα των
Φώτων
Κάθε οικογένεια φροντίζει, να στείλει στην
εκκλησία την ημέρα των Φώτων, νερό από μία
πηγή του χωριού, μέσα σε ένα δοχείο. Το νερό
αυτό το τοποθετούν από την αρχή της
λειτουργίας, δεξιά ή αριστερά της ωραίας
πύλης. Παραμένουν εκεί μέχρις ότου τελειώσει
η λειτουργία. Ο παπάς σε κάθε ένα από τα
δοχεία, ρίχνει λίγη ποσότητα από το
αγιασμένο νερό, για να είναι αγιασμένο έτσι
όλο το νερό του δοχείου. Το νερό αυτό το
παίρνουν στο σπίτι και δεν επιτρέπεται να το
χύσουν. Πίνουν όλοι αυτό και μετά ραντίζουν
το σπίτι , τα χωράφια , τις στάνες και τα
ζώα. Το νερό αυτό δεν πρέπει να μείνει μέσα
στο δοχείο, μέχρι την επόμενη μέρα των Φώτων.
Το κλέψιμο του νερού
Την ημέρα των Φώτων, όλα τα νερά είναι
αγιασμένα, για τούτο θεωρείται τυχερός
όποιος πάρει πρώτος νερό από την πηγή. Αυτό
είναι το λεγόμενο κλέψιμο του νερού. Κάθε
νοικοκυρά την ημέρα των Φώτων, προσπαθεί να
πάει στη πηγή να πάρει νερό πρώτη από όλες
τις νοικοκυρές, τόσο πρωί, ώστε να της
εξασφαλίσει την πρωτιά. Το κλέψιμο γίνεται
αφήνοντας στη βρύση, σε αντάλλαγμα του νερού
που πήραν, μια δραχμή ή μία φέτα ψωμί με
βούτυρο, ή ένα κουλούρι …. |